Od 11 lipca do 1 września w Górnym Pałacu Sztuki Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie można oglądać wystawę „Taranczewski i jego uczniowie”.
W 2023 roku minęła 120. rocznica urodzin prof. Wacława Taranczewskiego. Z inicjatywy jego absolwentów z pracowni malarskiej, życzliwości wielu środowisk oraz licznego grona uczniów i pedagogów Akademii Sztuk Pięknych powstała idea zorganizowania wystawy upamiętniającej profesora Wacława Taranczewskiego.
Ten personalny i artystyczny związek malarek i malarzy, których obrazy prezentowane są na tej wystawie, z osobą Wacława Taranczewskiego, przekłada się na to, co można określić mianem dziedzictwa kolorystycznego. Choć obrazy te są wyrazem indywidualnych, a niekiedy bardzo subiektywnych rozwiązań formalnych ich twórców, to jednak za nimi kryją się pokłady wspólnej tradycji malarskiej, którą współtworzył Wacław Taranczewski.
– Wystawa „Taranczewski i jego uczniowie” jest obrazem nie tylko wielkości prof. Taranczewskiego jako artysty, ale przede wszystkich jako wychowawcy kilkunastu swoich uczniów – następców, którzy swoją sztuką głoszą także chwałę swojego mistrza. Jest również dobrym przykładem współdziałania trzech ośrodków kultury, z różnych miast i różnych profili działalności. Niech będzie hołdem złożonym wielkiemu artyście i pedagogowi, który ma już stałe miejsce w historii polskiej sztuki – mówią organizatorzy Mariusz Korkosz, prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Krzysztof Pałecki i Przemysław Witek, wiceprezesi Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.
Wystawa otwierająca cykl „Taranczewski i jego uczniowie” odbyła się w Biurze Wystaw Artystycznych w Rzeszowie, obecnie jest prezentowana w Pałacu Sztuki Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Ostatnią instytucją prezentującą wystawę będzie Muzeum – Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu.
(żródło: https://www.krakow.pl/)
Obrazy Eugeniusza Gerlacha:
Obserwator, 1998
olej na płótnie, 150 x 100 cm
Martwa natura z konikiem 2, 1986
olej na płótnie, 100 x 150 cm
Galeria Design – to miejsce gdzie już od 1999 roku gości „sztuka we wnętrzach”. Jej celem jest przybliżenie malarstwa, grafiki, rzeźby każdemu, kto urządza dom, mieszkanie – pokazanie jak obrazy nadają klimat, charakter wnętrzom, a jednocześnie przekonać, że w sztukę warto inwestować.
Wystawa „SZTUKA WE WNĘTRZU II” to duże wydarzenie artystyczne. Udało się zgromadzić na niej ponad 100 prac artystów – malarstwa, grafiki, rzeźby i rzeźby ogrodowej. Zamierzona różnorodność stylów ma być kluczem do jej uniwersalności – próbą dotarcia do zróżnicowanej wrażliwości estetycznej osób, które będą ją odwiedzać. Stąd na wystawie będzie można spotkać się z abstrakcją, surrealizmem, postmodernizmem, post- kubizmem, impresjonizmem czy realizmem.
Gorąco zapraszamy na to spotkanie. Już od 10 czerwca. Dobrą wiadomością jest też to, że wszystkie dzieła zgromadzone na wystawie – można kupić.
zapraszamy:
ARKA studio meblowe,
ul. Nowohucka 69A
30-728 Kraków
wernisaż: 22 grudnia (wtorek) 2015 roku o godz. 17.00
Kompozycja futurystyczna, 2008
olej, płótno 150 x 150 cm
Kompozycja organowa, 2014
olej, płótno 150 x 150 cm
Przyjaciółki 01, 2001
olej,płótno 149 x 141 cm
Trzej mędrcy, 2001
olej, płótno 150 x 115 cm
Zbuntowane Anioły 94, 1994
olej , płótno 150 x 150 cm
Akt kosmiczny, 2001
olej, płótno 210 x 100 cm
Tukany, 2001
olej, płótno 150 x116,5 cm
Ikar, 1986
olej, płótno 150 x 100 cm
Duet 06, 2006
olej, płótno 150 x 100 cm
Kompozycja błękitna – 06, 2016
olej, płótno 150 x 100 cm
Kompozycja kilimowa – 012, 2012
olej,płótno 116,5 x 150 cm
Walka kogutów – 012, 2012
olej, płótno 116,5 x 160 cm
Wiolonczelistka – 012, 2012
olej, płótno 116,5 x 150 cm
Kompozycja syntetyczna – zieleń i czerń, 2014
olej, płótno 150 x 116,5 cm
Egzotyczne ptaki – 012, 2012
olej, płótno 116,5 x 160 cm
Kwartet – 09, 2009
olej, płótno 116,5 x 150 cm
Jesienny Akt, 2002
olej, płótno 180 x 110 cm
Kompozycja osiowa – Postać, 2014
olej, płótno 180 x 110 cm
Kompozycja syntetyczna, 2005
olej, płótno 120 x 100 cm
Upadły Anioł, 2003
olej, płótno 210 x100 cm
Duet 81, 1981
olej, płótno 215 x 115 cm
Akt futurystyczny, 2009
olej płótno 200 x 115 cm
Szermierze – 09, 2009
olej, płótno 115 x 170 cm
Kompozycja dynamiczna, 2009
olej, płótno 115 x 170 cm
Kompozycja symfoniczna, 2009
olej, płótno 115 x 170 cm
Pomiędzy linia a kolorem
Malarstwo Eugeniusza Gerlacha zanurzone jest głęboko w poszukiwaniach artystycznych europejskiej i polskiej awangardy z pierwszych dekad XX wieku, stanowi własną, w pełni autonomiczną, oryginalną wypowiedź artysty współczesnego, zaskakująco prawdziwą. Mamy do czynienia z dobitnym potwierdzeniem, że sztuka to obszar, w którym klasyczne operowanie tabliczką mnożenia nie musi przynosić wyników do jakich jesteśmy przyzwyczajeni, terenem gdzie paradoks jest piękny i interesujący.
„Na płótnach Eugeniusza Gerlacha prowadzone jest jakaś gra, intryga wyższej, artystycznej kategorii. Na pewno chodzi o porządkujące zdyscyplinowanie obrazu, tak, aby motyw był klarowny i jednocześnie by był raczej czysto plastyczną rozgrywką na temat człowieka i natury” – napisał niedawno Stanisław Tabisz. Wie co pisze, wszak sam jest malarzem. A my, publiczność sal wystawowych, gdy przyjrzymy się bliżej obrazom Gerlacha, gdy poobcujemy z nimi dłużej niż przez chwilę, odnajdziemy w nich (także w tych, które zbliżyły się do abstrakcji tak dalece, że stanęły na jej progu) w zasadzie wszystkie klasyczne tematy malarskie: pejzaż, martwą naturę, akt, portret, szerokie spektrum tzw. scen rodzajowych. Jedne „na wierzchu”, inne ukryte w materii obrazu, a wszystkie – bez względu na to – jak zostały potraktowane – zdają się być przede wszystkim pretekstem do kreowania dyskursu pomiędzy malarskimi wartościami, środkami, celami.
Linia i kolor – podstawowe środki malarskie – bywają u Gerlacha podnoszone do rangi tytułu wystawy, co może oznaczać, że artysta podrzuca nam trop, że chce zwrócić uwagę na rolę, jaką pełnią w jego obrazach. A jest to rola szczególna.
Picasso powiedział, że „tylko linia nie jest naśladownictwem”. Eugeniusz Gerlach, mądrzejszy o doświadczenia kubistów, konstruktywistów, o cały wiek XX przefiltrowany przez własną osobowość, wie co można zrobić z linią w obrazie, jak operować nią, by podkreślić konstrukcję formy, jak rytmizować i dynamizować. No i jak zespolić ją równoprawnie z kolorem. W tę wiedzę wyposażyła go krakowska Akademia; uczeń Wacława Taranczewskiego wiedział jak równolegle działać linią i płaszczyzną barwną już wówczas gdy malował obrazy na dyplom. A potem były własne doświadczenia, przemyślenia, działania: pół wieku mniej więcej. Można powiedzieć, że Eugeniusz Gerlach jest cierpliwym, skutecznym trenerem linii i magiem koloru.
Linia i kolor osiągają wyjątkowe współbrzmienie w obrazach Gerlacha określanych jako witrażowe, uznawanych za najbardziej „Gerlachowe” i stanowiących znaczną (nie tylko ilościowo) część dorobku artysty. Budowane wyrazistymi liniami konturowymi i cieńszymi, delikatnie spinającymi obraz , czasem tworzącymi kotary, czy przesłony przesuwające namalowane przedmioty w głąb obrazu, z płaszczyznami koloru opisującego przedmiot mają jeszcze jeden ważny akcent malarski: światło. Światło, często dyskretne, starannie rozkładane podkreśla charakter obrazu i zaprasza do wycieczek wyobraźni. Uwodzi nawet wytrawnych krytyków tak dalece, że pozwalają sobie na emocjonalność uwag i opinii. Można – udając się w trop za nimi – przyjąć, że w Sali wystawowej stoimy przed witrażami, które patrzą na nas. Ale dopuszczalne i uprawnione jest także inne zobaczenie obrazu, ba, nawet najdosłowniej odwrotne. To my stoimy przed witrażem i przez wypełnione kolorem kwatery wyglądamy na świat ograniczany, dzielony, rozczłonkowywany bujną geometrią linii. Podejmujemy trud scalania autonomicznych elementów żyjących własnym życiem, albo zadawalamy się rejestrowaniem ich istnienia. Aż do chwili gdy dotrze do nas szczególna podstępność malarstwa. Bo najbardziej witrażowe obrazy są tymi, które nie pozwolą przenieść się na szkło bez istotnych strat malarskich. Są nieprzekładalne, podobnie, podobnie zresztą jak prace z wcześniejszego o parę lat cyklu „Kompozycji kilimowych”; najbieglejsza tkaczka dostałaby ciężkiej nerwicy i trwałej niechęci do krosna próbując przenieść w sploty wełny te rytmiczne kompozycje abstrakcyjne. Bo Eugeniusza Gerlacha nie interesuje szkło, ani wełna. Przynajmniej – nie tym razem. On maluje obrazy wiodąc nas szlakami malarskiej iluzji. Tworzy malarstwo wyrafinowane o niezwykle czystej, precyzyjnej konstrukcji. Niech nas nie zwiedzie pozorna plątanina linii; one są pod kontrolą, maszerują karnie jak żołnierze z kompanii honorowej, tylko z daleko większym przydziałem fantazji.
Kiedyś, lat temu czterdzieści i kilka, Gerlach miał swoją pierwszą w Krakowie wystawę indywidualną. Podczas wernisażu w galerii dziennikarz zapytał artystę co chciałby robić w bliższej i dalszej przyszłości. – Chciałbym namalować dużo dobrych obrazów – powiedział młody malarz. Nie wiadomo już czy była to noc spadających gwiazd, ale życzenie spełniło się. Ma w dorobku dużo rzeczywiście dobrych obrazów, a przed sobą następne. Dobre, bo przecież innych nie warto malować.
GEOMETRIA I EKSPRESJA KOLORU
===================================
GALERIA „PRACOWNIA POD BARANAMI”, PAŁAC POD BARANAMI, RYNEK GŁÓWNY 27, KRAKÓW
(WEJŚCIE OD STRONY UL. ŚW. ANNY/ ENTRANCE FROM THE ŚW. ANNA STREET)
CZAS TRWANIA WYSTAWY / EXIBITION OPEN: 07 – 26.11.2014
WSTĘP WOLNY / FREE ENTRANCE
Pałac Pod Baranami – Kraków
Pałac Pod Baranami – Kraków
Pałac Pod Baranami – Kraków
Pałac Pod Baranami – Kraków
Pałac Pod Baranami – Kraków
Eugeniusz Gerlach – wspomnienie Pałacu Pod Baranami
Każde dzieło sztuki ma związek z czasem i jego etapami. Najważniejszym etapem jest proces tworzenia, bo decyduje on czy dzieło może zaistnieć i na stałe wpisać się w historię i świadomość ludzi. Taka refleksja nasuwa mi się gdy wracam wspomnieniami wstecz, do początków lat 60-tych. Były to lata piękne, które wspominam z sentymentem. Był rok 1960 kiedy w murach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie rozpocząłem drugi etap mojej edukacji artystycznej, prowadzący do ukształtowania mojej osobowości. Większość czasu spędzałem w pracowni malarskiej prof. Wacława Taranczewskiego i pracowni graficznej prof. Mieczysław Wejmana. To właśnie tych dwóch wielkich artystów uważam za swoich mistrzów. Dużą część wolnego czasu spędzałem w Pałacu Pod Baranami, uczestnicząc w wielu wydarzeniach, które tam miały miejsce. To w Pałacu Pod Baranami mieliśmy wykłady z historii sztuki, prowadzone przez bardzo znanego profesora doktora Włodzimierza Hodysa. Wykłady te były prowadzone z wielką swadą i humorem. Dotyczyły między innymi kultury starożytnej Egiptu, Grecji oraz Rzymu. Każdy wykład kończył się entuzjastycznymi brawami. W bibliotece pałacowej były zgromadzone liczne woluminy oraz piękne albumy z obrazami wielkich mistrzów – Van Gogha, Matissa, Gaughina, Picassa i wielu innych, którzy wywarli ogromny wpływ na moją twórczość. Mogłem więc spokojnie przygotowywać się do egzaminów semestralnych z historii sztuki i filozofii. Lecz legendą Pałacu Pod Baranami była zawsze i jest do dziś Piwnica Pod Baranami. Było to wymarzone miejsce spotkań towarzyskich przy filiżance kawy i kieliszku wina. Były to czasy Piotra Skrzyneckiego, Ewy Demarczyk, Zbigniewa Preisnera i Anny Szałapak. Należy też wspomnieć o sali kinowej, z prezentowanym bogatym repertuarem klasyki filmowej.
I oto w tym wspaniałym gmachu, w samym sercu Krakowa, w kameralnej i urokliwej galerii, ma miejsce prezentacja mojego malarstwa. Specjalnie na tę okoliczność wybrałem zestaw obrazów reprezentatywny dla mojej twórczości, by godnie zainaugurować cykl wystaw poświęconych jubileuszowi 50-tej rocznicy ukończenia Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – w roku 1966.
Galeria ZPAP Okręgu Gdańskiego
ul. Mariacka 46/47
Gdańsk 80-833
Wystawa czynna: 4 – 27 sierpnia 2014
Wernisaż: 4 sierpnia 2014 o godzinie 18.00
Kurator wystawy: Janusz Janowski (prezes Okręgu Gdańskiego ZPAP)
Eugeniusz Gerlach – OG ZPAP Gdańsk 2014
Eugeniusz Gerlach urodził się w roku 1941 w Bieniawie k. Tarnopola (terytorium II Rzeczpospolitej Polskiej). Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. W latach 1960-1966 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na Wydziale Malarstwa i Grafiki. Malarstwo sztalugowe i architektoniczne studiował w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego, grafikęwarsztatowąu prof. M. Wejmana, natomiast rysunek u prof. Adama Siemianowicza. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1966 roku. Promotorami jego pracy dyplomowej byli m.in. W. Taranczewski, Cz. Rzepiński, J. Stern i H. Rudzka-Cybisowa. Od roku 1966 jest członkiem ZPAP. W swoim dorobku ma ponad 50 wystaw indywidualnych i udział w ok. 70 wystawach zbiorowych – okręgowych i ogólnopolskich. Obrazy autorstwa Eugeniusza Gerlacha znajdująsięw wielu muzeach i instytucjach, a także w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą(m.in. w Kanadzie, USA, Francji, Niemczech, Szwecji, Austrii, RPA).
Dwukrotnie otrzymywał Stypendium Ministra Kultury i Sztuki.
Obecny czas stanowi jubileusz 70-tych urodzin artysty oraz jubileusz 50-lecia pracy twórczej. Z okazji tej odbyło się kilka wystaw, m.in. „Sport w malarstwie” w Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie, wystawa „Eugeniusz Gerlach -Malarstwo” w Pałacu Sztuki (Górny Pałac Sztuki TPSP) w Krakowie (2011), wystawa malarstwa w Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach, „Zmysły Sztuki” w Muzeum Pałac w Wilanowie (2012), wystawa indywidualna malarstwa – SPORT W SZTUCE – Muzeum Miasta Łodzi (2012), wystawa CZTERY OBLICZA TWÓRCZOŚCI – Galeria DAP 3 – OW ZPAP – Warszawa (2013), MUZYCZNE INSPIRACJE – Europejska Galeria Sztuki – Millenium Hill Rzeszów (2013).
Ukazał się także album „Eugeniusz Gerlach, Malarstwo 1959 – 2009”, opatrzony wstępem dr Jerzego Huczkowskiego. Album zawiera wywiad z Eugeniuszem Gerlachem przeprowadzony przez Czesława Czaplińskiego oraz 350 barwnych reprodukcji uszeregowanych rocznikami.
Eugeniusz Gerlach – Kleopatra, 1994
Linia i kolor – malarstwo Eugeniusza Gerlacha
Eugeniusz Gerlach związany jest od czasu swoich studiów, które ukończył dyplomem w 1966 roku w Akademii Sztuk Pięknych, z Krakowem. Związek z tym szczególnym dla polskiego malarstwa miastem nie sprowadza się rzecz jasna wyłącznie do zamieszkania w jego obszarze, ale ugruntowany jest nade wszystko w wielkiej malarskiej tradycji wytworzonej przez krakowskich artystów na przestrzeni ostatnich stuleci. Eugeniusz Gerlach poznawał ją i artystycznie przyswajał podczas swoich studiów w tamtejszej akademii w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego, wybitnego reprezentanta polskiego koloryzmu, członka ugrupowania Pryzmat utworzonego w 1930 roku w artystycznym środowisku Feliksa Kowarskiego, współzałożyciela innej jeszcze kolorystycznej formacji: Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”.
Podobnie jak dla krakowskich malarzy zgrupowanych w Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”, Zrzeszeniu Artystów Plastyków „Zwornik” oraz kapistów, problematyka wyrazowej funkcji barwy stała się podłożem twórczych poszukiwań Eugeniusza Gerlacha, choć – analogicznie do twórczości swojego akademickiego mistrza Wacława Taranczewskiego i w stylistycznym związku z artystycznymi poszukiwaniami krakowskich formistów, zwłaszcza zaś Leona Chwistka – w zasadniczym zespoleniu z problematyką konstrukcji. Wyrazowa relacja między tymi dwoma aspektami malarskiego języka stanowiła dotąd i stanowi nadal zasadniczą płaszczyznę poszukiwań artystycznych malarza, a stopień zależności między nimi opisuje zaś jego poszczególne dzieła. Jak bowiem wykazuje już choćby wstępna analiza poszczególnych malarskich prac wykonanych przez Eugeniusza Gerlacha w ciągu jednego roku, różnią się one językiem wyrazowym, zasadniczo oscylującym między figuratywizmem a abstrakcjonizmem, zawsze jednak cechują się wykorzystaniem ekspresjonistycznej narracji.
Akt na tle białej draperii, 2014
Podstawowe środki malarskie: linia i barwa, zyskują w malarskich realizacjach krakowskiego artysty znaczną autonomię, nawet wówczas, kiedy określają kształty mające swoje desygnaty w realności. Malując postać ludzką, różnego rodzaju przedmioty czy pejzaż Gerlach nadaje im status jedynie pretekstu do tworzenia linearno-chromatycznych konstrukcji, one są bowiem zasadniczym tematem jego malarstwa – niekiedy wyłącznym. Ze względu na koncentrację swojej uwagi na kwestiach czysto formalnych malarz bardzo często realizuje prace całkowicie abstrakcyjne. (…) Bardzo liczną grupę w dorobku malarza stanowią prace, w których jeden element figuratywny jasno określający swój desygnat – zazwyczaj ludzka głowa – wieńczy swobodną strukturę abstrakcyjną, określoną w granicach wyznaczonych skojarzeniem z tym desygnatem.
Nierzadko pojawiały się w dorobku artysty prace, których charakter można określić w kategoriach malarstwa przedstawiającego o cechach formalistycznej stylizacji, odsyłającej do poszukiwań polskich malarzy okresu międzywojnia, formistów i przedstawicieli grupy „Rytm”. (…) Niektóre z tych prac – jak na przykład „Kleopatra” z 1994 roku, poprzez zastosowanie specyficznej struktury formalnej odsyłają do twórczości Gustava Klimta. Wiele z tego typu prac przepełnionych jest sentymentalizmem typowym dla dekoracyjnego malarstwa – jak choćby obraz „Zakochana skrzypaczka” z 2014 roku. Główną jednak cechą obrazów o tym charakterze jest zastosowanie retorycznej formalizacji, mającej swoje uzasadnienie jedynie w wybujałości estetycznej. Do tej malarskiej grupy prac Eugeniusza Gerlacha zaliczyć można obraz zatytułowany „Kwiaty w wazonie” z 2014 roku.
Reasumując należy podkreślić, iż malarstwo Eugeniusza Gerlacha uzyskuje artystyczną tożsamość w perspektywie przeobrażeń europejskiej sztuki pierwszej połowy dwudziestego wieku, zwłaszcza zaś w kontekście formalistycznych poszukiwań krakowskich środowisk awangardowych dwudziestolecia międzywojennego. Mimo tych afiliacji twórczość krakowskiego malarza pozostaje autonomiczna; wyróżnia się emocjonalnością ujęcia, co osadza ją we współczesnych tendencjach ekspresjonistycznych, a jednocześnie, ze względu na par excellence malarskie rozumienie dzieła sztuki przez Gerlacha, sytuuje w przestrzeni współczesnej sztuki nonkonformistycznej, dalekiej od modnego obecnie pseudoawangardyzmu i sztuki efemerycznej.
Janusz Janowski (prezes OG ZPAP), Gdańsk 2014
RELACJA Z WERNISAŻU:
ZPAP Gdańsk – Eugeniusz Gerlach -wystawa malarstwa LINIA I KOLOR
7 listopada 2013 roku, w Europejskiej Galerii Sztuki mieszczącej się w MILLENIUM HALL w Rzeszowie, przy al. Kopisto 1, odbyło się uroczyste otwarcie wystawy malarstwa Eugeniusza Gerlacha p.t. MUZYCZNE INSPIRACJE. Uroczystego otwarcia dokonał kurator wystawy – Emil Jurkiewicz (prezes Fundacji Bliźniemu Swemu). Uroczystość zaszczyciła swoją obecnościa Pani Marta Półtorak – Prezes Develop Investment oraz Millenium Hall. Wernisażowi wystawy towarzył koncert kameralny muzyki klasycznej. Na wystawie prezentowanych jest 85 obrazów inspirowanych muzyką.
Wystawa czynna: 7 listopada 2013 – 28 lutego 2014.
Serdecznie zapraszamy.
Dom Aukcyjny MILLENIUM – Europejska Galeria Sztuki
Eugeniusz Gerlach – MUZYCZNE INSPIRACJE – informacja o autorze
Uroczyste otwarcie wystawy (od lewej: Eugeniusz Gerlach, Marta Półtorak oraz Emil Jurkiewicz)
Uroczyste otwarcie wystawy (od lewej: Eugeniusz Gerlach, Marta Półtorak oraz Emil Jurkiewicz)
Eugeniusz Gerlach oraz Pani Prezes Marta Półtorak
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
MILLENIUM HALL Rzeszów – Eugeniusz Gerlach – Muzyczne Inspiracje
14 czerwca 2012 roku, w Muzeum Pałac w Wilanowie (sala Cukierni Królewskiej) odbył się wernisaż wystawy malarstwa Eugeniusza Gerlacha o tematyce sportowej. Tematem spotkania artystycznego był temat sportu w sztuce i sztuki w sporcie… czyli przenikania się obydwu tych dziedzin. Artysta opowiadał o swoich inspiracjach sportem – ruchem, walką, współzawodnictwem oraz wieloma aspektami związków sztuki ze sportem.
Eugeniusz Gerlach przed wejściem do Cukierni Królewskiej w Pałacu w Wilanowie
Andrzej S. Grabowski otwierający XII spotkanie z cyklu „Zmysły Sztuki”
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Sport w sztuce
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Sport w sztuce
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Eugeniusz Gerlach – Sport w sztuce
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Sport w sztuce
(od lewej: Andrzej S.Grabowski, Czesław Czapliński, Eugeniusz Gerlach, Stanisław Gorący)
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Sport w sztuce
(od lewej: Czesław Czapliński, Eugeniusz Gerlach, Stanisław Gorący)
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Sport w sztuce
(od lewej: Andrzej S.Grabowski, Czesław Czapliński)
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Eugeniusz Gerlach – Sport w sztuce
„Zmysły Sztuki” 2012 – temat: Eugeniusz Gerlach – Sport w sztuce
Ciastko o nazwie „Ognista Sonata” – projekt: Eugeniusz Gerlach
Eugeniuszowi Gerlachowi towarzyszyli w rozmowie o sporcie w sztuce i o sztuce jako takiej:
Stanisław Gorący – PR-owiec, dziennikarz, redaktor programów telewizyjnych i radiowych, a obecnie Doradca w Departamencie Edukacji i Wydawnictw w Narodowym Banku Polski, oraz
Czesław Czapliński – fotograf, dziennikarz i dokumentalista, twórca albumu poświęconemu twórczości Eugeniusza Gerlacha wydanego z okazji 70-tych urodzin artysty oraz 50-lecia pracy twórczej.
Dnia 13 stycznia 2012 roku w Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów odbył się wernisaż wystawy malarstwa artysty malarza Eugeniusza Gerlacha. Uroczystego otwarcia wystawy dokonał dyrektor muzeum Zdzisław Tohl. W uroczystości wzięli udzial znakomici goście, m.in. Witold Latusek (członek Zarządu Województwa Małoposkiego, Witold Kochan (burmistrz Gorlic), Roman Dziubina (wiceprzewodniczący Rady Powiatu Gorlickiego) oraz artysta grafik Józef Pogwizd (wieloletni prezes ZPAP Okręgu Nowosądeckiego). Wszyscy wyżej wymienieni goście zabrali głos z okazji wystawy Eugeniusza Gerlacha. Następnie nastąpił poczęstunek symboliczną lampką wina i wszyscy zebrani przystąpili do kontemplacji dzieł artysty.
